Siła tarcia to siła, która przeciwdziała ruchowi i jest ona proporcjonalna do nacisku ciała na podłoże.
Podane powyżej sformułowanie możemy zapisać wzorem:  Ftarcia=f∙N

We wzorze (N) to siła nacisku, a (f) współczynnik proporcjonalności różny dla poszczególnych sytuacji. Na ogół jest on mniejszy od jedności i dlatego jest nam łatwiej pokonać siłę tarcia F i jakiś przedmiot przepchnąć lub przetoczyć niż go podnieść pokonując siłę N i przenieść na inne miejsce.
Siła tarcia zależy od rodzaju powierzchni które się stykają. Jeśli tarcie między dwoma powierzchniami jest zbyt duże, to możemy np: zastosować smar aby zmniejszyć współczynnik tarcia f. Czasami współczynnik tarcia f jest zbyt mały np.: w czasie gołoledzi wtedy należy zastosować sposób aby go zwiększyć.
Mamy różnego rodzaju tarcia.
Jeśli chcemy poruszyć jakiś przedmiot wtedy musimy pokonać tarcie spoczynkowe(statyczne). Natomiast w trakcie ruchu trzeba cały czas pokonywać tarcie kinetyczne ( nieco mniejsze od spoczynkowego ). Przyłożona siła pozwalająca na poruszanie się przedmiotu musi co najmniej równoważyć tarcie kinetyczne. W przeciwnym razie poruszający przedmiot będzie zwalniał aż do zatrzymania ( siła spowoduje ruch jednostajnie opóźniony ). Tarcie poza tym może być poślizgowe np: ( sanki po śniegu ) albo toczne np: ( opony po szosie ). 

Zależność energii od tarcia. Tarcie powoduje spadek sumy energii kinetycznej i potencjalnej.